Zorg met Ingrid van Huijkelom, Ingeborg Roks en Christ-Jan Danen

Een zonnige dag. We worden verwelkomd door de gebouwbeheerder bij wooncomplex Vittoria in Oudenbosch. Een voor een komen Christ-Jan Danen, Ingeborg Roks en Ingrid van Huijkelom binnenlopen. De gedeelde passie voor de zorg zorgt ervoor dat er direct een gesprek op gang komt. We nemen plaats in de familiekamer, een fijne, lichte plek waar ontmoeting vanzelfsprekend voelt.

Drie bestuurders, drie organisaties, een gedeelde regio. Christ-Jan Danen leidt Thuiszorg West-Brabant (TWB), Ingeborg Roks is bestuurder bij tanteLouise en Ingrid van Huijkelom staat aan het roer van SDW. Ze bedienen elk een andere doelgroep, maar werken alle drie samen met ADSR aan dezelfde opgave: vastgoed dat aansluit bij een zorgsector in volle beweging.

Wat volgt is een open gesprek over de toekomst van de zorg. Over uitdagingen, verschillen tussen sectoren en de rol van huisvesting daarin. Maar vooral over hoe die werelden steeds meer naar elkaar toe groeien.

Een sector in beweging

Wanneer de vraag op tafel komt wat op dit moment de grootste uitdaging is, hoeft Christ-Jan niet lang na te denken.

“Toegankelijkheid van zorg, dat is de grootste uitdaging,” zegt hij. “Niet alleen in de zin van: hebben we voldoende plekken? Maar ook financieel toegankelijk houden.”

Ingeborg herkent dat. Pakweg dertig procent van de zorgmedewerkers gaat de komende jaren met pensioen, terwijl de zorgvraag door vergrijzing stijgt. Bij SDW speelt nog een ander vraagstuk: voor mensen met een lagere zorgindicatie is zelfstandig wonen steeds meer het uitgangspunt. Dat vraagt om passend vastgoed. “Bij ons komen mensen wonen en dan wordt dat hun thuis,” zegt Ingrid. “Vaak voor langere tijd, soms wel dertig, veertig jaar. Dan moet er naast goede zorg ook goed vastgoed zijn.”

Die uitdagingen – toegankelijkheid, personeel, huisvesting – komen samen op het snijvlak van zorg en vastgoed. Precies het terrein waarop ADSR als ontwikkelpartner opereert. Voor SDW ontwikkelde en realiseerde ADSR eerder zorgcomplexen aan de Zuidwal in Steenbergen en de Zuiderdreef in Bergen op Zoom, in beide gevallen voor een belegger die aan SDW verhuurt. Nu werkt SDW met ADSR als partner aan de ontwikkeling van nieuw vastgoed. Voor tanteLouise loopt een samenwerking voor de ontwikkeling van een woonzorgcomplex in Halsteren. En met TWB realiseerde ADSR wooncomplex Vittoria, de plek waar we vandaag te gast zijn.

Aansluiting vinden op de levensvraag

Vittoria omarmt community living en staat daarmee symbool voor een nieuwe manier van denken over wonen en zorg. Het complex werd door ADSR samen met Koninvest ontwikkeld en gerealiseerd, een concept waarmee in 2025 de landelijke Middenhuuraward werd gewonnen. TWB levert hier de zorgcomponent, niet als eigenaar van stenen, maar als partner die kennis en expertise toevoegt.

“Wij stimuleren zoveel mogelijk dat het om leven gaat en wonen,” zegt Christ-Jan. “Zorg is eigenlijk pas een soort sluitstuk.”

Het vangnet is er, benadrukt hij, maar het doel is dat bewoners zo zelfstandig mogelijk leven. Dat vraagt ook om een sterke sociale omgeving, waarin bewoners, naasten en de buurt een rol spelen. Dit soort woonvormen ondersteunen juist het langer zelfstandig thuis wonen, ook als de zorgvraag toeneemt. Bij oplevering zit het vol, er ontstaan wachtlijsten. Tijdens de rondleiding spraken ze een bewoner die vertelde dat hij bij zijn verhuizing had moeten huilen, hij wilde zijn buurt niet verlaten. Maar inmiddels wil hij er nooit meer weg. De kracht zit in het ervaren.

Ingeborg ziet vergelijkbare verschuivingen. Waar het voorheen normaal was om naar het verpleeghuis te gaan zodra het kon, kiezen mensen nu voor alternatieven. Pas als het echt niet meer gaat, komt het verpleeghuis in beeld. Dat betekent dat wie naar het verpleeghuis gaat, korter blijft en zwaardere zorg nodig heeft. In sommige verpleeghuizen is sprake van leegstand. Een verschuiving die vijf jaar geleden niemand zo had voorzien, en die direct gevolgen heeft voor de manier waarop je bouwt.

Flexibiliteit in steen

Een rode draad in het gesprek is flexibiliteit. Alle drie benadrukken het belang van vastgoed dat kan meebewegen. Ingrid beschrijft hoe SDW daar met ADSR vorm aan geeft. We ontwikkelen geen zorggebouw, benadrukt ze, maar een gebouw waarin mensen leven. Waar in het verleden badkamers werden gebouwd met draaicirkels voor rolstoelen die er nooit kwamen, vraagt de realiteit nu om anders denken. Twee vierkante meter minder badkamer is twee vierkante meter meer woonruimte.

Ingeborg ervaart concreet wat ADSR daarin toevoegt. Het bouwproject in Halsteren is het eerste dat tanteLouise in bouwteamverband realiseert, en ADSR kwam met inzichten die de eigen organisatie niet had voorzien.

“Wij waren best ver in het ontwerp,” vertelt Ingeborg, “en zij hebben echt substantieel dingen toegevoegd. Als je flexibiliteit voor de invulling van de ruimte wilt, dan moet je bijvoorbeeld een kruipruimte opnemen en op een bepaalde manier met je installaties omgaan.”

Die specifieke kennis maakt het verschil tussen een gebouw dat vastligt en een gebouw dat mee kan bewegen met een veranderende zorgvraag.

Co-creatie als werkwijze

Wanneer het gesprek verschuift naar hoe de samenwerking met ADSR voelt, zijn de drie bestuurders opvallend eensgezind. Ingrid noemt het werken in co-creatie. In plaats van de klassieke weg met een aanbesteding, denkt ADSR aan de voorkant mee. “Je hebt een bouwer nodig die met je meedenkt,” zegt ze. “Wat kan er nu en wat is voor de toekomst mogelijk? Dat is wat ik in de samenwerking ervaar.” Ze vertelt hoe ADSR bij het project van SDW zelfs proactief meedacht: nog voordat de samenwerking concreet was, kwamen ze met ideeën over wat er mogelijk zou zijn op het perceel. Dat type betrokkenheid maakt voor haar het verschil. Daarnaast waardeert ze dat ADSR een regionale speler is. Ze kennen het netwerk, kennen de gemeenten en andere partijen. Elkaar kennen en ook echt zien, zegt Ingrid, dat maakt de dialoog mogelijk.

Christ-Jan herkent dat. Hij omschrijft de samenwerking als een partnerschap. TWB is niet zozeer opdrachtgever, maar een puzzelstukje in een groter geheel. Ook richting de gemeente Roosendaal trekken ze gezamenlijk op. Het contact is laagdrempelig en transparant, of dat nu via telefoon, app of mail is. Wat hem opvalt, is dat ADSR in de hele lijn op de hoogte is – niet alleen de afdeling waarmee je direct contact hebt. En de trots zit in de details: een opgeruimde bouwplaats, schoon werken, oog voor afwerking. “Ze nemen totale verantwoordelijkheid, van begin tot eind,” zegt hij. “Bij oplevering zie je dat ze een trotse partner zijn.”

“Ze zijn open en transparant in hoe het budget is opgebouwd,” zegt Ingeborg. “Daar kun je het gesprek over voeren. Kan dat anders? Kan dat goedkoper? Voor wat ik er nu van gezien heb, ben ik daar gewoon echt enthousiast over.”

Wat Ingeborg daarnaast opvalt, is de ambitie. Ze heeft het idee dat ADSR zelf ook trots wil zijn op wat ze bouwen, en dat dat een positieve energie met zich meebrengt. Die gedeelde trots, gecombineerd met de expertise op het gebied van flexibel bouwen en de openheid over kosten, maakt de bouwteamaanpak voor haar een wezenlijk andere ervaring dan werken op basis van bestekken. Het enthousiasme van ADSR werkt daarin heel aanstekelijk.

Het draait om leven

Als afsluiting vragen we welke boodschap ze willen meegeven aan partijen die zorgvastgoed ontwikkelen.

“Het draait om leven,” zegt Christ-Jan. Geen domotica omwille van domotica. Geen technologie als doel op zich. De basis is: hier ga je leven.

Ingrid sluit zich daarbij aan. Maak geen zorggebouw, maar een gebouw waarin mensen leven – en waarin ze ook ondersteund worden bij dat leven. Ingeborg knikt. De balans tussen leefkwaliteit en werkbaarheid voor medewerkers, dat is waar het steeds om draait. Hoe krijg je het leven van de cliënt zo centraal mogelijk, en hoe zorg je dat medewerkers hun werk goed kunnen doen?

We verlaten de familiekamer en lopen nog even door het complex. Buiten schijnt de zon op de gevel. In de gang groet een bewoner ons vriendelijk. Vittoria voelt niet als een zorginstelling. Het voelt als thuis. En dat is precies waar het om draait.

Over de geïnterviewden

Christ-Jan Danen – Thuiszorg West-Brabant (TWB)

TWB biedt thuiszorg in de regio West-Brabant: verpleging, persoonlijke verzorging en begeleiding bij mensen thuis. De organisatie richt zich op ouderen en kwetsbare mensen die zo lang mogelijk zelfstandig thuis willen blijven wonen.

Ingeborg Roks – tanteLouise

tanteLouise biedt verpleeghuiszorg, specialistische thuiszorg, revalidatiezorg en behandeling in West-Brabant. De organisatie ontwikkelt daarnaast nieuwe woonzorgconcepten, zoals geclusterd wonen met zorg dichtbij, en richt zich op ouderen met een zorgvraag.

Ingrid van Huijkelom – SDW

SDW begeleidt mensen met een (licht) verstandelijke beperking of ontwikkelingsachterstand. De ondersteuning richt zich op wonen, werken, leren en vrije tijd – zowel op woonlocaties als ambulant in de wijk. SDW zet in op zelfredzaamheid, eigen regie en meedoen in de samenleving.